maandag 27 november 2017

Hoe literatuur wordt misbruikt om jezelf belangrijk te maken



Therapeutische 'verdichtingen', wroeten in het eigen verleden om er onder impuls van de therapeut te zoeken naar vermeende trauma's of beschadigingen, halve, hele en vage herinneringen uit het verleden herinterpreteren om het traumaverhaal te doen 'kloppen'; het gaat blijkbaar hand in hand bij bepaalde vormen van psychotherapie of bij 'slechte' therapeuten, wie weet? Maar om daar vervolgens een verhaal op te baseren én daarmee op een ziekelijke manier media-aandacht te zoeken, dat vind ik er ver over!
Verhalen zouden niet over de schrijver (m/v) mogen gaan. Verhalen die terug refereren naar de schrijver (m/v), zijn immers geen echte verhalen. Het zijn constructies die gebruikt worden door de schrijver (m/v) om zichzelf in de aandacht te plaatsen. En dat is bij Griet op de Beeck zeker het geval. De perverse manier waarop ze aandacht zoekt, draait enkel om die zichzelf steeds hernieuwende poging om aan iedereen te tonen hoe fantastisch, meelevend, gevoelig en moedig ze wel is om haar 'traumatische' verleden met iedereen te delen vanuit een schijnheilig, zelf opgenomen slachtofferschap. Een 'Zie eens beste mensen hoe hard ik heb geleden! En zie eens hoe goed ik daarmee kan omgaan!'-syndroom.
Ze is verre van de enige die zich hieraan bezondigt. Eén succesje en het gaat plots niet meer over de nieuwste roman, maar over de schrijver (m/v) zelf. Want daar zit het eigenlijke pijnpunt in onze samenleving: de personencultuur, waar zoveel mensen blind in meegaan. Het wordt maar telkens en telkens herhaald, als een coca-cola-reclame die moet aanzetten om voortdurend de goesting op te wekken. Mensen wordt wijs gemaakt dat succes in het leven betekent dat je op tv komt, dat er over je geschreven wordt, dat je in  de ogen van anderen 'belangrijk' bent. Dan pas kan je spreken van een vervuld leven! Een misleiding, uiteraard! Maar probeer dat eens duidelijk te maken terwijl we overspoeld worden met beelden en open of verdoken boodschappen die ons via allerlei media-kanalen - en niet in het minst tv en internet- van het tegendeel willen overtuigen. Die ons dat compleet verdraaide wereldbeeld voorschotelen dat alles draait rond 'persoontjes'. Dat dát het hoogste ideaal is: je persoon op het podium gehesen krijgen, en jezelf daar vervolgens op weten te houden. Ik vind het vies. Jammer dat zoveel mensen het niet zien als een schrijver (m/v) gratuit voor zichzelf aandacht zoekt en niet voor het thema dat hij/zij toevallig misbruikt in zijn/haar roman.


woensdag 24 februari 2016

Oproep het vooral niet eens te zijn met de huidige gang van zaken wat betreft vluchtelingen

Beschamend, vind ik het, hoe vele van ons Westerlingen denken te moeten omgaan met de rest van de wereldbevolking. De bedrijven waar we kopen, zoeken wereldwijd naar de goedkoopste werkkrachten zodat wij kunnen blijven genieten van lage prijzen. Arbeiders die vaak werken onder minder dan plezierige omstandigheden, en minstens in afwezigheid van de sociale rechten die we zelf zo belangrijk vinden. Het is uiteraard aan de bedrijven om hun verantwoordelijkheid hierin op te nemen. Wees dan eerlijk als de mensen die ginder uit de boot vallen, hun geluk elders, bij ons, gaan zoeken. Bovendien dumpen we een groot deel van ons afval in ontwikkelingslanden die dan tegen hongerlonen wordt gestript op zoek naar waardevolle grondstoffen. En voeren we niet onze overschotten tegen dumpingprijzen uit naar deze landen waardoor hun lokale economie crasht? En wat met onze historische schuld toen we de kolonies leegroofden in onze honger naar grondstoffen? En worden vele landen niet nog steeds leeg geroofd door firma's met hoofdzakelijk Westerse aandeelhouders?
Op een dag zullen deze economieën zich ook ontwikkelen. Dat is nu al te zien. En zullen zij zich verzetten tegen deze behandeling van Westerse landen daar ze niet meer zo afhankelijk zullen zijn van ons. En zullen zij hun grenzen misschien voor ons sluiten omdat ze ons Westerlingen zonder onderscheid zullen markeren als harteloze individuen die enkel rekening houden met het eigenbelang. Daarom deze oproep om te laten horen dat we het niet allemaal eens zijn met deze politiek van uitsluiting! Daarom ook een eerste voorzichtige oproep om de mogelijkheid van wereldwijde open grenzen als concept een kans te geven, daar dat het enige menswaardige is op lange termijn. Vanuit dat kader gedacht, zullen de praktische oplossingen zich dan wel vanzelf aandienen.


zaterdag 15 november 2014

Onze jeugd: de koffiemolen die ons vermaalt als het mis gaat?

Is onze jeugd de koffiemolen die ons vermaalt als het ergens mis gaat, zoals sommigen ons willen doen geloven? Ik denk niet dat je achtergrond bepalend is voor hoe je als mens zal groeien, maar wel hoe je omgaat met je verleden.
Als je als individu dan al bij je eigen kinderen de fouten niet herhaalt waarmee je ouders je diep hebben geraakt, heb je volgens mij al een heel grote stap gezet. Dan heb je ergens de overgeërfde 'schuld' uit het verleden recht getrokken. Dan heb je er voor gezorgd dat je dat soort gedrag niet nog eens opnieuw doorgeeft aan jouw kinderen.
Dan maakt het niet uit of je uit een warm nest komt of niet, maakt het niet uit of je je ganse leven kuisvrouw bent of buschauffeur, maakt het niet uit dat je soms kort bent met je kinderen omdat je overwerkt bent. Want dat ene dat je diep heeft getekend toen je nog jong was, heb je ten minste je kinderen bespaard. En daar is moed en kracht voor nodig. En zelfs een zekere mate van zelfopoffering daar je het verdriet en de pijn die er misschien bij kwam, los hebt gelaten. Het dus niet, zoals maar al te vaak gebeurt, gemakkelijk op anderen uitwerkt daar het zo dicht op de oppervlakte zit.
Jeugdtrauma's en allerlei kwetsuren worden pas een koffiemolen waarmee de persoonlijkheid in vele schilfertjes uiteen valt als je besluit ze te koesteren daar ze toch zo'n makkelijk excuus zijn om het falen in het leven achter weg te stoppen.